Каляндар паказвае сярэдзіну лета, а душа патрабуе прасторы. Я выбраў сапраўдную беларускую казку – мястэчка пад назвай Волма.
Тут, удалечыні ад гарадской мітусні, раскінуўся наш лагер. З раніцы да вечара над намі толькі блакітнае неба, вакол – векавыя дрэвы, а побач гістарычныя будынкі. Жыць у палатцы – гэта асобны від задавальнення. Прачынацца не ад званка будзільніка, а ад спеваў жаўрукоў і першых сонечных прамянёў, якія ласкава заглядваюць скрозь брызентавыя сценкі.
У Волме час здаецца імгненным. Раніца пачынаецца з зарадкі на свежым паветры і смачнай ежы. Днём мы гуляем у валейбол, арганізуем спаборніцтвы па міні-футболе паміж атрадамі. А калі заходзіць сонца, усё збіраюцца ля кастра. Гук гітары, смажаныя на вогнішчы каўбаскі, гарачая бульба ў попеле і бесклапотны смех сяброў – вось яна, формула сапраўднага летняга шчасця. Кожны дзень прыносіць новыя жарты і смешныя выпадкі, якія яшчэ доўга будуць успамінацца ў кампаніях.
Адпачынак у лагеры – гэта не проста пасіўнае ляжанне на сонцы. Тут кожны можа знайсці сабе справу па душы. Мы майструем вырабы з прыродных матэрыялаў, праводзім квэсты па мясцовасці і ладзім фотаспаборніцтвы на лепшы краявід. Асаблівая прыгажосць Волмы – у яе нетаропкасці. Наведванне старой сядзібы Ваньковічаў, ці простая дарога па роснай траве босымі нагамі – такія моманты запаўняюць душу супакаеннем і натхненнем. Вандроўкі па сцежках, якія ведаюць толькі мясцовыя жыхары, робяць кожны выхад маленькім адкрыццём.
Волма – гэта не проста кропка на карце, а месца з багатай гісторыяй. У вольны час мы размаўляем са старажыламі вёскі, якія распавядаюць легенды аб гэтых мясцінах. Цікава назіраць і за флорай і фаўнай гэтых мясцін: колькі новых раслін і птушак давялося ўбачыць! Але самае каштоўнае – гэта людзі. За некалькі дзён мы сталі сапраўднай сям’ёй. Разнастайнасць характараў, розныя гісторыі жыцця, агульныя інтарэсы – менавіта ў такіх умовах нараджаюцца самыя моцныя сяброўскія повязі.
Вёска Волма вучыць простай ісціне: для яркіх эмоцый не трэба далёка ехаць. Трэба проста паставіць палатку там, дзе табе добра. І мне тут невымоўна добра. Калі вы яшчэ думаеце, як правесці астатак лета, – збірайце рыштунак і едзьце ў лес. Беларуская прырода чакае!
Ілья ЗМАЧЫНСКІ,
вучань 9-га класа «М»,
г. Дзяржынск, гімназія.
